வசந்தா பாபாராஜ் சென்னை;
அந்த ஊரில் சீனு, வேணு என்று இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்களுக்கு இலக்கிய பேச்சினைக் கேட்பதில் ஆர்வம் அதிகம். டே! சீனு எங்கடா போற என்று கேட்டான் வேணு. நம்ம ஊரு ஆலமர மேடையில குறள்நெறிக் குரிசில் பேசுராறு. கேட்கப் போறேன். நீயும் வர்ரியா என்றான். சரி நானும் வரேன். அவர் நல்லா பேசுவாரு. வா போகலாம். இவர்கள் போவதற்கும் அவர் பேச்சைத் தொடங்குவதற்கும் சரியாக இருந்தது. இன்றைய நாள்களில் மேடைப் பேச்சு அதிகமாக உள்ளது. அனைத்தும் நம்மை வழிநடத்தும் நல்ல கருத்துகளே! ஆனால் அளவுக்கு அதிகமாகும் பொழுது மனம் தடுமாறுகிறது. ஒரு சிலர் பேச்சு தெளிவாக இருப்பதில்லை. ;