அவள்
யசோதா சுப்ரமணியன்;
விரிந்த சிறகுடன் சீராய்ப் பறந்தால் .. வானமே எல்லை அவளுக்கு !! சிறகுகள் சிதையாமல் காப்போம் ! கனவெனும் கால்கள் வீசி நடந்தால் கண்ணிமைக்கும் நொடியில் சிகரம் தொடுவாள் !! கால்களுக்கு விலங்கிடாமல் விட்டு விடுவோம் கருத்தில் உறுதி கொண்டு விட்டால்ஞ் கடைசி நொடி வரை கை விடாமல் காப்பாள் கருத்தைக் கேட்கக் கொஞ்சம் காதுகள் தருவோம். கருத்தைச் சொல்லும் உரிமையும் தருவோம் ! சாதிக்கும் எண்ணம் சிந்தையில் கொண்டால் சந்திக்கும் தடையாவும் தகர்த்து எறிவாள் செல்லும் வழியில் தடைகள் வாராது காப்போம் மலராக மணம் பரப்ப எண்ணி விட்டால் ;
